پیشنیاز تمام فعالیتهای تولیدی، صنعتی، خدماتی، رفاهی، بهداشتی و ارتباطی، انرژی الکتریکی است. از کوچکترین کارگاههای تولیدی گرفته تا پیچیدهترین مجتمعهای فولاد و پتروشیمی و از زیرساختهای داده، تجارت دیجیتال و کاربردهای هوش مصنوعی تا فعالیتهای روزمره زندگی، همگی برای ادامه حیات به برقراری پایدار و بیوقفه جریان برق گره خوردهاند. امروزه کیفیت زندگی، خدمات شهری، سیستمهای درمانی، تامین آب آشامیدنی، حملونقل عمومی و ارتباطات در غیاب برق حتی برای چند ساعت، بهشدت دچار اختلال میشود. از این رو، فارغ از ارائه آمارها و گزارشهای متعدد درباره وضعیت فعلی و آینده صنعت برق کشور، شفافسازی ابعاد کیفی و ساختاری این صنعت ضرورتی انکارناپذیر است؛ چراکه شناخت علل بنیادی ناترازی، مفهوم واقعی مدیریت مصرف، الگوی برنامهریزی شبکه و انطباق سرمایهگذاریها با نیازهای واقعی، کلید خروج از بحران فعلی خواهد بود.