فرشید فرحناکیان

برای دهه‌ها، اقتصاددانان درباره یک معمای قدیمی صحبت می‌کردند: چرا بسیاری از کشورهای سرشار از منابع طبیعی، عملکرد اقتصادی ضعیف‌تری نسبت به کشورهای فاقد این منابع دارند؟ پاسخ این معما در مفهومی به نام «نفرین منابع» (Resource Curse) خلاصه می‌شد؛ پدیده‌ای که در آن درآمدهای سرشار نفت، گاز یا مواد معدنی به‌جای آنکه موتور توسعه باشند، به مانعی برای اصلاحات، تولید و شکل‌گیری نهادهای کارآمد تبدیل می‌شوند.

ایالات‌متحده به یک کشتی حامل مواد مخدر در نزدیکی ونزوئلا حمله کرد و ۱۱نفر را کشت که به ادعای رئیس‌جمهور ترامپ، تروریست‌های مواد مخدر اهل ترن د آراگوآ (Tren de Aragua) بودند. این اقدام نشان‌دهنده تمایل به استفاده از نیروی نظامی در منطقه است که احتمالا به‌عنوان پیامی گسترده‌تر برای جلوگیری از همکاری چین و ونزوئلا خواهد بود.

تهاجم روسیه به اوکراین در فوریه۲۰۲۲، بزرگ‌ترین میدان آزمایش برای سیاست تحریم‌های غرب بود. واشنگتن و بروکسل وعده دادند که مسکو را با «شدیدترین تحریم‌های تاریخ» زمین‌گیر خواهند کرد. از همان روز نخست؛ اما یک تناقض بنیادین سیاست آمریکا را فلج کرد: فشار حداکثری بر کرملین، بدون آنکه عرضه جهانی نفت مختل شود.

حملات مشترک اسرائیل و ایالات‌‌‌متحده در خرداد ۱۴۰۴ (ژوئن ۲۰۲۵) که منجر به آسیب جدی تاسیسات هسته‌‌‌ای کلیدی ایران شد، نه‌‌‌تنها خسارات فنی و زیرساختی قابل‌‌‌توجهی وارد کرد، بلکه نقطه‌عطفی در راهبرد هسته‌‌‌ای جمهوری اسلامی ایران به شمار می‌رود.

در ژوئن ۱۹۸۱ (خرداد ۱۳۶۰)، هنگامی‌‌‌که اسرائیل با گستاخی رآکتور هسته‌‌‌ای اوسیراک عراق را به تلی از خاکستر بدل کرد، آمریکا با ژستی منافقانه و فریبکارانه به قطعنامه ۴۸۷ شورای امنیت رای داد و این حمله را به‌‌‌عنوان تجاوزی آشکار به منشور ملل متحد محکوم کرد.